ruptured_biceps_brachial_1Ο Γεώργιος Κόλλιας MD, MSC, FEBOT, Ορθοπαιδικός Χειρουργός, εξηγεί στο Υγείαonline.gr, τι ονομάζουμε ρήξη δικεφάλου βραχιονίου, ποια τα συμπτώματα της πάθησης και πως το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί.

Δημοσίευση στο ygeiaonline.gr

Η ρήξη δικεφάλου βραχιονίου είναι ένας συχνός τραυματισμός των αθλητών του bodybuilding και αναφέρεται στην απόσπαση (αποκόλληση) του τένοντα του ομώνυμου μυός από το σημείο πρόσφυσής του στην κερκίδα. Παρατηρείται κυρίως σε ηλικίες 20-40 ετών, τόσο σε επαγγελματίες, όσο και σε ερασιτέχνες αθλητές και οφείλεται σε ανομοιόμορφη σύσπαση του μυός.

Συνήθως, συμβαίνει κατά τη διάρκεια εκγύμνασης του δικεφάλου με ελεύθερα βάρη, όταν ο αγκώνας εκτείνεται. Στη θέση αυτή, ο δικέφαλος διαστέλλεται υπό αντίσταση, με αποτέλεσμα να εφαρμόζονται υψηλά φορτία στο περιφερικό τμήμα του, το οποίο και υφίσταται ρήξη.

ruptured_biceps_brachial_3

Ο δικέφαλος βραχιόνιος μυς ξεκινά από την ωμοπλάτη με δύο λεπτούς τένοντες (εκφυτικοί τένοντες), τη μακρά και τη βραχεία κεφαλή, και καταλήγει στην κερκίδα με τη μορφή ενός ισχυρού τένοντα (καταφυτικός τένοντας). Τυχόν ρήξη ενός εκ των δύο εκφυτικών τενόντων, αναπληρώνεται από την παρουσία του άλλου και δεν προκαλεί πρόβλημα στον ασθενή. Αντίθετα, η ρήξη του ενός και μοναδικού καταφυτικού τένοντα συνοδεύεται από έντονη συμπτωματολογία της πάσχουσας περιοχής.

Ο ασθενής παραπονείται για πόνο, οίδημα (πρήξιμο) και εκχυμώσεις (μελανιές) στην περιοχή του αγκώνα του και αδυνατεί να εκτελέσει στροφικές κινήσεις (πρηνισμός/υπτιασμός) του πήχη.

Η ρήξη δικεφάλου βραχιονίου διαγιγνώσκεται εύκολα από τον ορθοπαιδικό χειρουργό και επιβεβαιώνεται με τη διενέργεια μαγνητικής τομογραφίας. Με τον απεικονιστικό έλεγχο, είμαστε σε θέση να καθορίσουμε την έκταση της βλάβης (μερική ή ολική ρήξη) και να επιλέξουμε το κατάλληλο είδος της χειρουργικής τεχνικής που ενδείκνυται για την αποκατάσταση της βλάβης.

ruptured_biceps_brachial_4

Η θεραπεία της ρήξης είναι κατά βάση χειρουργική. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, αναγνωρίζουμε τη ρήξη του δικεφάλου και με ειδικές τεχνικές, ράβουμε τον τραυματισμένο τένοντα και τον καθηλώνουμε στην ανατομική του θέση. Με τον τρόπο αυτό, επιτυγχάνουμε την απόλυτη επούλωση του τένοντα και αποκλείουμε κάθε πιθανότητα υπολειπόμενης δυσλειτουργίας του άνω άκρου. Μετεγχειρητικά, ο ασθενής εντάσσεται σε ειδικό πρόγραμμα αποκατάστασης και υπό την επίβλεψη εξειδικευμένου φυσιοθεραπευτή, ο δικέφαλός του αποκτά σύντομα το επιθυμητό επίπεδο λειτουργικότητας.

Η συντηρητική (μη χειρουργική) θεραπεία εφαρμόζεται σπάνια, σε περιπτώσεις μικρών ρήξεων ή ελάχιστων λειτουργικών απαιτήσεων του ασθενούς (υπερήλικες), χωρίς ωστόσο καλά αποτελέσματα.

Κόλλιας Γεώργιος MD, MSC, FEBOT
Ορθοπαιδικός Χειρουργός
www.orthopaidikos4u.gr

Για επείγοντα περιστατικά       213 0331715 / 697 2023834