Οι ρίπτες αποτελούν μια κατηγορία αθλητών που επισκέπτονται συχνά τον ορθοπαιδικό χειρουργό για προβλήματα που σχετίζονται με τον ώμο τους. Γενεσιουργός αιτία των προβλημάτων αυτών είναι η υπερβολικά έντονη λειτουργία της ωμικής ζώνης κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής τους δραστηριότητας, γεγονός που σχετίζεται άμεσα με την τεχνική της ρίψης .

Η διαδικασία της ρίψης έχει μελετηθεί διεξοδικά και έχει χωριστεί στις εξής φάσεις : προετοιμασία, πρώίμη όπλιση, όπλιση, επιτάχυνση, επιβράδυνση και παρακολούθηση.

unnamed

Σε κάθε φάση, το σώμα του αθλητή βρίσκεται σε διαφορετική θέση και κινητοποιούνται συγκεκριμένες μυικές ομάδες προκειμένου να επιτευχθεί μια ομάλη και λειτουργική κίνηση με το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα. Ιδιαίτερα στις φάσεις της όπλισης, της επιτάχυνσης και της επιβράδυνσης, η καταπόνηση της ωνικής ζώνης του αθλητή είναι έντονη. Στην προσπάθεια να έρθει ο ώμος σε θέση απαγωγής και έξω στροφής (όπλιση) και σε θέση πρόσθιας κάμψης (επιτάχυνση, επιβράδυνση), με ταυτόχρονη επίτευξη της μέγιστης μυικής ισχύος, οι σταθροποιητικοί μηχανισμοί του ώμου επιβαρύνονται σοβαρά. Η συνεχής και έντονη καταπόνηση οδηγεί σε παθολογικές καταστάσεις της άρθρωσης εξαιτίας υπέχρησης.

wpid-photo-27-nov-2013-08121

Συγκεκριμένα, η παθολογία του ώμου του ρίπτη σχετίζεται με τις ανατομικές δομές που είναι υπέυθυνες για τη σταθερότητα της άρθρωσης. Ανάλογα με τη δομή που τραυματίζεται, εκδηλώνονται και τα συμπτώματα της αντίστοιχης πάθησης. Οι κυριότερες ανατομικές δομές που συμμετέχουν στην παθολογία του ώμου του ρίπτη είναι ο επιχείλιος χόνδρος, η μακρά κεφαλή του δικεφάλου, ο άρθρικός θύλακος και οι τένοντες του στροφικού πετάλου. Παρά το γεγονός ότι, η κάκωση κάθε μιας από αυτές τις δομές αντιστοιχει σε συγκεκριμένη πάθηση πχ βλάβη slap, αστάθεια, εσωτερική πρόσκρουση κλπ, πολλές φορές, τα συμπτώματα που αναφέρει ο αθλητής αλληλοεπικαλύπτονται και κλινικά εκδηλώνεται μία εικόνα-συνδυασμός πολλών παθολογικών καταστάσεων. Το σύνολο αυτών των ευρημάτων τα ονομάζουμε εν συντομία “ώμος του ρίπτη” χάριν ευκολότερης επικοινωνίας όσων ασχολούνται με τη φροντίδα των αθλητών αυτών (ορθοπαιδικοί, φυσικοθεραπευτές, προπονητές, γυμναστές).

Η αντιμετώπιση του ώμου του ρίπτη είναι πολυδιάστατη. Το καλό ατομικό ιστορικό, η λεπτομερής κλινική και απεικονιστική εξέταση του ώμου, η ενδελεχής ανάλυση της τεχνικής ρίψης και ο βαθμός των αγωνιστικών απαιτήσεων του αθλητή αποτελούν τους βασικούς παράγοντες που διαμορφώνουν το πλαίσιο της θεραπείας.

phy10-throwers-shoulder-its-just-not-cricket

Αρχικά, η αντιμετώπιση είναι συντηρητική (μη χειρουργική) και εστιάζει στη βελτίωση της τεχνικής της ρίψης, στη βελτίωση του νευρομυικού συντονισμού, στη διόρθωση του ωμοβραχιόνιου ρυθμού και στη σταδιακή επιστροφή του αθλητή στις αγωνιστικές του υποχρεώσεις. Επί αποτυχίας της συντηρητικής θεραπείας ή σε περιπτώσεις αθλητών υψηλών απαιτήσεων με συγκεκριμένη παθολογία στον ώμο τους, υπάρχει ένδειξη για χειρουργική αντιμετώπιση. Η απόφαση για χειρουργική αποκατάσταση του παθολογικού ώμου λαμβάνεται πάντα ύστερα από συζήτηση και ενημέρωση των εμπλεκόμενων πλευρών (αθλητής, γονείς, ορθοπαιδικός, φυσικοθεραπευτής, προπονητής, γυμναστής) για τις προσδοκίες από ένα χειρουργείο, το είδος της μετεγχειρητικής αποκατάστασης και το χρόνο επιστροφής στο επιθυμητό αγωνιστικό επίπεδο.

Παρόλο που οι ρίψεις περιλαμβάνουν ένα μικρό αριθμό αγωνισμάτων, οι αθλητές που τις εκτελούν αποτελούν ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών που καταφεύγουν στον ορθοπαιδικό χειρουργό. Η σωστή διάγνωση του προβλήματος που ταλαιπωρεί τον ασθενή αποτελεί το “κλειδί” για μια επιτυχημένη θεραπεία.

Για επείγοντα περιστατικά       213 0331715 / 697 2023834