Το κάταγμα κεφαλής βραχιονίου εμφανίζεται στο 5% του γενικού πληθυσμού ενώ, αποτελεί το τρίτο συχνότερο είδος κατάγματος σε ηλικίες άνω των 65 ετών.

Σε νεαρές ηλικίες, είναι αποτέλεσμα κάκωσης υψηλής βίας (πχ τροχαίο) ενώ, σε προχωρημένες ηλικίες είναι αποτέλεσμα κάκωσης μικρής βίας (πχ πτώση στο έδαφος).

Κλινικά, κάθε ασθενής με κάταγμα κεφαλής βραχιονίου εμφανίζει στον πάσχοντα ώμο:

• πόνο
• παραμόρφωση
• εκχύμωση (μελανιά),
• μούδιασμα, σε περίπτωση κάκωσης του μασχαλιαίου νεύρου.

Η διάγνωση του κατάγματος επιβεβαιώνεται με απλές ακτινογραφίες, οι οποίες μας επιτρέπουν να καθορίσουμε τον τύπο του και το είδος της θεραπείας του. Σε περίπτωση που χρειαζόμαστε περαιτέρω πλήροφορίες για τη σοβαρότητα του κατάγματος, καταφεύγουμε στη διενέργεια αξονικής τομογραφίας.

Με βάση τα απεικονιστικά ευρήματα (απλή ακτινογραφία, αξονική τομογραφία) καθορίζουμε τη σοβαρότητα του κατάγματος και προτείνουμε τον ενδεικνυόμενο τρόπο αντιμετώπισης.

Η θεραπεία για ένα κάταγμα κεφαλής βραχιονίου μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική.

Η συντηρητική (μη χειρουργική) θεραπεία εφαρμόζεται στα σταθερά-μη παρεκτοπισμένα κατάγματα και περιλαμβάνει:

• ανάρτηση ώμου
• παγοθεραπεία
• αναλγητική αγωγή
• φυσιοθεραπεία

Η χειρουργική θεραπεία εφαρμόζεται στα ασταθή-παρεκτοπισμένα κατάγματα και μπορεί να περιλαμβάνει εσωτερική οστεοσύνθεση (βίδες ή πλάκα και βίδες) ή ημιαρθροπλαστική ώμου.

Η επιλογή του είδους της θεραπείας εξαρτάται από ένα πολύπλοκο σύστημα ταξινόμησης, με βάση το οποίο βαθμολογούμε τη σοβαρότητα του κάθε κατάγματος. Τα κριτήρια που χρησιμοποιούμε για να ταξινομήσουμε το κάταγμα κεφαλής βραχιονίου είναι :

✓ Ο αριθμός των τμημάτων στα οποία “χωρίζεται” η κεφαλή του βραχιονίου
✓ Ο βαθμός της παρεκτόπισης των τμημάτων αυτών.

Κάταγμα κεφαλής βραχιονίου 2

Η κεφαλή μπορεί να “σπάσει” σε δύο έως τέσσερα τμήματα (“κομμάτια”) ενώ, η παρεκτόπιση κάθε τμήματος διαφέρει από κάταγμα σε κάταγμα. Τα τμήματα στα οποία διαχωρίζεται η κεφαλή του βραχιονίου είναι:

1. η αρθρική επιφάνεια
2. το μείζον βραχιόνιο όγκωμα
3. το έλλασον βραχιόνιο όγκωμα
4. η διάφυση του μηριαίου

Η χειρουργική τεχνική διαφοροποιείται ανάλογα με τη συντριπτικότητα κάθε κατάγματος. Ενδεικτικά, μπορούμε να αναφέρουμε τα παρακάτω παραδείγματα

• σε μεμονωμένο κάταγμα μείζονος ή ελλάσονος βραχιονίου ογκώματος εφαρμόζεται οστεοσύνθεση με δύο βίδες
• σε κάταγμα τριών τμημάτων (αρθρική επιφάνεια, ένα όγκωμα, διάφυση) εφαρμόζεται πλάκα και βίδες
• σε κάταγμα τεσσάρων τμημάτων (αρθρική επιφάνεια, δύο ογκώματα, διάφυση) εφαρμόζεται πλάκα και βίδες ή ημιαρθροπλαστική ώμου.

Μετεγχειρητικά, ο ασθενής εντάσσεται σε εξατομικευμένο πρόγραμμα αποκατάστασης βάση της σοβαρότητας του κατάγματός του και του είδους της τεχνικής που εφαρμόσθηκε.

Κάταγμα κεφαλής βραχιονίου 1

Εφαρμογή πλάκας και βιδών για την οστεοσύνθεση κατάγματος κεφαλής βραχιονίου.

hemi shoulder

Εφαρμογή ημιαρθροπλαστικής ώμου σε περίπτωση συντριβής της αρθρικής επιφάνειας του βραχιονίου.

Κάθε κάταγμα κεφαλής βραχιονίου αποτελεί πρόκληση για τον ορθοπαιδικό χειρουργό. Η σωστή αντιμετώπισή του απαιτεί βαθιά γνώση της ανατομιάς της περιοχής και εμπειρία στην επιλογή της ορθότερης χειρουργικής τεχνικής για κάθε περίσταση ξεχωριστά. Προσωπικά, έχοντας μεγάλη εμπειρία στη χειρουργική αντιμετώπιση των επιπλοκών των καταγμάτων κεφαλής βραχιονίου, προσπαθώ όσο το δυνατό να εφαρμόσω μια σταθερή οστεοσύνθεση, ακόμα και στα πιο συντριπτικά κατάγματα. Στόχος μου κάθε φορά είναι η διαφύλαξη του οστικού υπόβαθρου της άρθρωσης, το οποίο μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο σε μια μελλοντική αρθροπλαστική ώμου.” Κόλλιας Γεώργιος

Για επείγοντα περιστατικά       213 0331715 / 697 2023834