Η θεραπεία της ΡΠΧΣ είναι συντηρητική και χειρουργική.

Η συντηρητική (μη χειρουργική) θεραπεία, πέρα από τα αρχικά μέτρα αντιμετώπισης (αναλγητική αγωγή, ανάπαυση, ελαστική περίδεση του γόνατος, παγοθεραπεία),  περιλαμβάνει τη φυσιοθεραπεία, η οποία, πρέπει να εφαρμόζεται άμεσα σε κάθε περίπτωση ΡΠΧΣ, ανεξάρτητα από το είδος της τελικής θεραπείας (χειρουργική ή μη).

Σε κάθε περίπτωση, η πρόωρη ένταξη του ασθενούς σε ένα σχήμα αποκατάστασης, επιτρέπει την ταχύτερη απορρόφηση του αιματώματος και ταυτόχρονα, τη διατήρηση της υπόλοιπης λειτουργικότητας του γόνατος (εύρος κίνησης, μυϊκή ισχύς) σε επιθυμητό επίπεδο. Με τον τρόπο αυτό, το γόνατο “γυμνάζεται” και σε διάστημα λίγων εβδομάδων έχει επανέλθει σχεδόν στα προ του τραυματισμού επίπεδα.

Σε αυτό το χρονικό σημείο (3-4 εβδομάδες μετά τον τραυματισμό) ο ορθοπαιδικός χειρουργός είναι σε θέση να εξετάσει κλινικά το πάσχον γόνατο, να διαπιστώσει το βαθμό της υπολειπόμενης αστάθειας και να λάβει την τελική απόφαση, είτε για συνέχιση της φυσιοθεραπείας, είτε για οριστική χειρουργική θεραπεία.

Σε περιπτώσεις που το γόνατο είναι σχετικά σταθερό, ο ασθενής ανταπεξέρχεται στις απλές καθημερινές του δραστηριότητες χωρίς πρόβλημα και δεν έχει ιδιαίτερες  λειτουργικές απαιτήσεις από το γόνατό του, υπάρχει ένδειξη για συντηρητική αντιμετώπιση.

Σε περιπτώσεις μεγάλης αστάθειας και υψηλών λειτουργικών απαιτήσεων (νεαρή ηλικία, δραστήριος τρόπος ζωής, επαγγελματική ή ερασιτεχική αθλητική δραστηριότητα), η χειρουργική θεραπεία είναι μονόδρομος.

Η χειρουργική θεραπεία περιλαμβάνει την αφαίρεση του πάσχοντος χιαστού και την αντικατάστασή του, με ειδική αρθροσκοπική τεχνική (αρθροσκόπηση γόνατος), από ένα τενόντιο μόσχευμα. Μετεγχειρητικά, ο ασθενής ακολουθεί ειδικό πρόγραμμα αποκατάστασης και μυϊκής ενδυνάμωσης.

“Η απόφαση για το είδος της τελικής θεραπείας πρέπει να λαμβάνεται πάντα, κατόπιν διεξοδικής συζήτησης του ιατρού με τον ασθενή. Ο ορθοπαιδικός χειρουργός οφείλει να είναι ειλικρινής για τα ευρήματα της κλινικής του εξέτασης και να αναφέρει λεπτομερώς τα θετικά και τα αρνητικά κάθε θεραπευτικής επιλογής. Παρόλο που η τελική απόφαση ανήκει στον ασθενή, ο ορθοπαιδικός οφείλει να λάβει θέση στο δίλημμα και να προτείνει υπεύθυνα  το είδος της θεραπείας που θεωρεί καταλληλότερο για τον ασθενή του. “ Κόλλιας Γεώργιος

Για επείγοντα περιστατικά       213 0331715 / 697 2023834