Η ρήξη τρικεφάλου ή πιο σωστά, η ρήξη τρικεφάλου τένοντα, αποτελεί ένα σοβαρό τρραυματισμό του αγκώνα και παρατηρείται κυρίως σε άνδρες αθλητές ηλικίας 30-50 ετών.

Ο τρικέφαλος μυς βρίσκεται στην οπίσθια επιφάνεια του βραχίονα. Σχηματίζεται από τρεις κεφαλές (γαστέρες), οι οποίες εκφύονται (ξεκινούν) από την ωμοπλάτη και το βραχιόνιο οστούν. Οι τρεις κεφαλές συνενώνονται και καταφύονται (καταλήγουν) με τη μορφή ενός ισχυρού τένοντα στο ωλέκρανο (άνω πέρας της ωλένης, στην οπίσθια επιφάνεια του αγκώνα). Η ρήξη τρικεφάλου συμβαίνει συνήθως, κατά τη διάρκεια τη διάρκεια της κάμψης του αγκώνα υπό αντίσταση (έκκεντρη φόρτιση).

ρήξη τρικεφάλου 5Η χρήση αναβολικών και στεροειδών ουσιών, η λήψη φλουοροκινολονών (είδος αντιβιοτικού) και η έντονη αθλητική δραστηριότητα (bodybuilding, άρση βαρών) αποτελούν τους συχνότερους προδιαθεσικούς παράγοντες για τη ρήξη τρικεφάλου.

Κατά τη λήψη του ιστορικού, ο ασθενής περιγράφει ένα χαρακτηριστικό ήχο τη στιγμή του τραυματισμού και έκτοτε, αδυναμία έκτασης του αγκώνα. Η κλινική εξέταση αναδεικνύει:

  • πόνο,
  • οίδημα (πρήξιμο),
  • εκχύμωση (μελανιά) και
  • αδυναμία έκτασης του πάσχοντος αγκώνα.

Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με τον κατάλληλο απεικονιστικό έλεγχο (ακτινογραφία, υπέρηχο, μαγνητική τομογραφία). Με βάση τα κλινικά και απεικονιστικά ευρήματα, η ρήξη τρικεφάλου χαρακτηρίζεται ως μερική ή πλήρης.

Η αποκατάσταση της ρήξης μπορεί να γίνει, είτε συντηρητικά (μη χειρουργικά), είτε χειρουργικά. Το είδος της θεραπείας εξαρτάται από το βαθμό της ρήξης και το επιθυμητό επίπεδο δραστηριότητας του ασθενούς.

Σε μικρές ρήξεις ή σε περιπτώσεις ηλικιωμένων ασθενών με ελάχιστες λειτουργικές απαιτήσεις, η ρήξη τρικεφάλου μπορεί να αντιμετωπισθεί συντηρητικά, με χρήση νάρθηκα και κατάλληλη φυσιοθεραπεία.

Σε μέτριες και πλήρεις ρήξεις, καθώς και σε νέους, λειτουργικά δραστήριους ασθενείς (οι οποιοι αποτελούν και την πλειοψηφία των περιπτώσεων), η αποκατάσταση της βλάβης γίνεται χειρουργικά. Μέσω μιας μικρής τομής του δέρματος στην οπίσθια επιφάνεια του αγκώνα, αναγνωρίζουμε τον τραυματισμένο τένοντα του τρικεφάλου και τον επανακαθηλώνουμε στην ανατομική του θέση. Η χειρουργική τεχνική περιλαμβάνει τη συρραφή του τένοντα στο ωλέκρανο με ισχυρά ράμματα και άγκυρες (βίδες που ενταφιάζονται στο οστό και διαθέτουν ράμματα για τη συγκράτηση του τένοντα στο σημείο ενταφιασμού).

Μετεγχειρητικά, ο ασθενής φέρει ειδικό λειτουργικό νάρθηκα αγκώνα και άμεσα, εντάσσεται σε πρόγραμμα αποκατάστασης. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, αποκαθίσταται πλήρως η κινητικότητα του αγκώνα, ενώ η μυϊκή ισχύς επανέρχεται στα φυσιολογικά επίπεδα εντός λίγων εβδομάδων.

ρήξη τρικεφάλου 4

Συρραφή και καθήλωση τένοντα τρικεφάλου στην ανατομική του θέση (ωλέκρανο), με χρήση αγκυρών. Οι άγκυρες είναι βίδες φορτωμένες με ράμματα. Τα ράμματα διαπερνούν τη μάζα του τένοντα και οι άγκυρες ενταφιάζονται εντός του ωλεκράνου. Η τελική ένωση των ραμμάτων και ο σχηματιμός κόμπου, προκαλεί ταυτόχρονη καθήλωση του τένοντα στη θέση ενταφιασμού των αγκυρών, η οποία συμπίπτει με την ανατομική θέση της κατάφυσης του τρικεφάλου.

ρήξη τρικεφάλου 3

Αποκατάσταση ρήξης τρικεφάλου με ενίσχυση της συρραφής με τενόντιο μόσχευμα. Το μόσχευμα περνά μέσα από ένα οστικό τούνελ που σχηματίζουμε στο ωλέκρανο και στη συνέχεια ράβεται μαζί με τον τρικέφαλο τένοντα. Η τεχνική αυτή εφαρμόζεται σε σοβαρές ρήξεις και σε περιπτώσεις αθλητών υψηλών απαιτήσεων.

Write a comment:

*

Your email address will not be published.

Για επείγοντα περιστατικά       213 0331715 / 697 2023834