Athlitikes-kakoseis-3

Οι μυϊκοί τραυματισμοί είναι από τις συχνότερες αθλητικές κακώσεις και μπορεί να επηρεάσουν καθοριστικά την απόδοση του αθλητή. Η κλινική τους εκδήλωση ποικίλει. Μπορεί να εκδηλώνονται ως πόνος ή ενόχληση κατά την άσκηση αλλά, μπορεί – σε βαριές περιπτώσεις- να αποτελέσουν αιτία διακοπής της αγωνιστικής δραστηριότητας για μακρό χρονικό διάστημα.

Οι μυϊκοί τραυματισμοί διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες: τους μυϊκούς μώλωπες, τις μυϊκές θλάσεις και τις ρήξεις.

Οι μυϊκοί μώλωπες προκαλούνται από άμεση πλήξη των μυών. Συμβαίνουν κυρίως σε αθλήματα επαφής όπως είναι το ποδόσφαιρο, η καλοθοσφαίριση και οι πολεμικές τέχνες. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο του μυός, αδυναμία κίνησης της γειτονικής άρθρωσης, οίδημα (πρήξιμο) στην περιοχή και εκχύμωση (μελανιά) λόγω του σχηματισμού αιματώματος.

Οι μυϊκές θλάσεις προκαλούνται από έντονη σύσπαση των μυών. Σε οξείες περιπτώσεις, συμβαίνουν όταν ο αθλητής πραγματοποιεί κίνηση με έκρηξη και ένταση ενώ, σε χρόνιες περιπτώσεις, συμβαίνουν λόγω επαναλαμβανόμενων κινήσεων και υπέρχρησης μιας συγκεκριμένης μυϊκής ομάδας. Κλινικά, οι θλάσεις εκδηλώνονται με πόνο της πάσχουσας περιοχής και ευασθησία κατά την ψηλάφηση.

Οι ρήξεις αφορούν σε λύση (διακοπή) της συνέχειας των ινών του μυός. Με απλά λόγια, ο μυς σκίζεται. Η ρήξη μπορεί να αφορά σε μέρος των ινών του , οπότε καλείται μερική, ή να αφορά σε όλες τις ίνες του, οπότε καλείται πλήρης. Οι ρήξεις είναι λιγότερο συχνές σε σχέση με τους μώλωπες και τις θλάσεις. Το συχνότερο σημείο ρήξης ενός μυός είναι στην μυοτενόντια συμβολή, εκεί δηλαδή, όπου ο μύς μετατρέπεται σε τένοντα. Η ρήξη εκδηλώνεται με πόνο, αδυναμία χρήσης της αντίστοιχης άρθρωσης, οίδημα και εκχύμωση στην πάσχουσα περιοχή.

Η αντιμετώπιση των μυίκών τραυματισμών είναι συνήθως συντηρητική (μη χειρουργική) και περιλαμβάνει:

ανάπαυση και αποχή από αθλητικές δραστηριότητες
παγοθεραπεία
ελαστική περίδεση
ανάρροπο θέση του πάσχοντος σκέλους (κρατάμε το χέρι ή το πόδι ψηλά για να υποχωρήσει το οίδημα)
αντιφλεγμονώδη φάρμακα και
φυσιοθεραπεία.

Οι ολικές ρήξεις των μυών αποτελούν ένδειξη χειρουργικής θεραπείας. Η συρραφή γίνεται με ειδική τεχνική και με κατάλληλα ράμματα. Μετεγχειρητικά, ο ασθενής εντάσσεται σε πρόγραμμα αποκατάστασης. Στόχος της φυσιοθεραπείας είναι η σταδιακή και ομαλή χρήση του χειρουργημένου μυός στο προ της ρήξης επίπεδο.